Emisja obligacji spółki zagranicznej w Polsce w drodze oferty prywatnej

0

Emisja obligacji jest skutecznym oraz elastycznym sposobem finansowania dłużnego. W polskim ustawodawstwie, zasady emisji obligacji, a także ich zbywania, nabywania oraz wykupu reguluje ustawa o obligacjach z dnia 15 stycznia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 238 ze zm.).

Jeszcze do momentu wejścia w życie przedmiotowej ustawy, tj. do dnia 1 lipca 2015 r.), dużo emocji budziły kwestie związane z emisją obligacji przez podmioty posiadające swoją siedzibę poza Polską. Niejasne w tej kwestii uprzednio obowiązującej ustawy nie zabraniały, ale też wprost nie wskazywały na taką możliwość. Ustawodawca wraz z wprowadzeniem nowej ustawy o obligacjach zdecydował się jednoznacznie uregulować tę kwestię, wyraźnie przyznając zdolność emisyjną obligacji podmiotom zagranicznym.

Zgodnie z przywoływaną ustawą o obligacjach, obligacje mogą być emitowane przez osoby prawne, w tym osoby mające siedzibę poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (RP), które prowadzą działalność gospodarczą lub zostały utworzone wyłącznie w celu przeprowadzenia emisji obligacji. Warto w tym miejscu jednak zauważyć, że o przyznaniu osobowości prawnej emitentowi zagranicznemu decydują regulacje wewnętrze państwa, w którym posiada on swoją siedzibę. W praktyce wystąpić więc może sytuacja, w której to podmiot zagraniczny, formalnie nieposiadający osobowości prawnej według prawa polskiego, mimo to uprawniony będzie do emisji obligacji zgodnie z ustawą o obligacjach.
Jednoznaczne przyznanie zdolności emisyjnej podmiotom zagranicznym z pewnością miało na celu zwiększenie swobody przepływu kapitału oraz poprawę kondycji i konkurencyjności polskiej gospodarki. Warto również mieć na uwadze, iż umożliwienie emisji obligacji przez spółki utworzone wyłącznie w celu jej przeprowadzenia, tzw. spółki celowe (SPV ang. special purpose vehicle) znacznie ułatwiło przeprowadzenie tego typu operacji.

Nie tylko przyznanie zdolności emisyjnej podmiotom zagranicznym, ale także brak ograniczeń w zakresie możliwości wyboru rodzaju emisji ma z pewnością na celu zachęcenie do przeprowadzania emisji zgodnie z ustawą o obligacjach. Należy więc dojść do wniosku, że  osoby prawne posiadające siedzibę poza terytorium RP i prowadzące działalność gospodarczą lub spółki utworzone wyłącznie w celu przeprowadzenia emisji obligacji mają prawo przeprowadzenia emisji zarówno w trybie oferty prywatnej jak i oferty publicznej. Jest to dodatkowy ukłon ustawodawcy w stronę emitentów zagranicznych, mający na celu nadanie im takich samych praw jakie posiadają emitenci polscy.

Polskie prawo przewiduje dwie drogi wprowadzania przez emitentów obligacji korporacyjnych na rynku pierwotnym – w ramach ofert publicznych lub w ramach ofert prywatnych. Podstawową różnicą pomiędzy nimi jest fakt, że emisja publiczna kierowana jest do nieograniczonej grupy potencjalnych inwestorów i może być reklamowana w środkach masowego przekazu. Natomiast w przypadku emisji prywatnej zaproszenia do zakupu obligacji, tzw. propozycje nabycia, mogą zostać skierowane przez oferującego do nie więcej niż 149 – wymienionych z imienia i nazwiska – adresatów.
Emisja obligacji w ramach ofert prywatnych może być interesująca dla podmiotów zagranicznych z kilku powodów. Pierwszym z nich jest fakt, iż emisję prywatną cechuje szybkość i prostota przeprowadzenia. Ponadto, koszty jej realizacji są relatywnie niskie w porównaniu do kosztów przeprowadzenia emisji obligacji w drodze oferty publicznej. Wreszcie, ustawa o obligacjach umożliwia sporządzenie warunków emisji obligacji w języku angielskim, o ile wartość nominalna obligacji stanowi równowartość co najmniej 100.000 euro (zgodnie z odpowiednim kursem wynikającym z ustawy o obligacjach).

Podkreślić trzeba, że dzięki przesądzeniu przez ustawę o obligacjach o możliwości skutecznego przeprowadzania emisji obligacji przez podmioty zagraniczne zjawisko finansowania przedsiębiorstw poprzez emisję dłużnych instrumentów finansowych zyskuje coraz większą popularność na polskim rynku. Jest to z pewnością pozytywny sygnał, świadczący o postępującym przejmowaniu trendów z krajów wysokorozwiniętych, polegających na wykorzystywaniu innych możliwości pozyskiwania kapitału w stosunku do kredytów bankowych.

Współautorem wpisu jest Martyna Musielewicz – młodszy prawnik w Crido Legal.

Share.

About Author

Szymon Syp jest adwokatem, doktorem nauk prawnych (Instytut Nauk Prawno-Administracyjnych Wydziału Prawa i Administracji UW) oraz absolwentem programu LL.M. (Maurer School of Law, Uniwersytet w Indianie). Szymon posiada ponad 6-letnie doświadczenie zawodowe i specjalizuje się w prawie spółek, obsłudze bieżącej spółek polskich i zagranicznych, transakcjach fuzji i przejęć (M&A) oraz prawie konkurencji.

Szymon aktualnie jest Starszym Prawnikiem/Menadżerem w ramach Crido, gdzie należy do zespołu odpowiadającego za świadczenie usług prawnych. W ramach Crido Szymon doradzał przy wielu transakcjach M&A na rynku prywatnym oraz publicznym, w tym w zakresie krajowych i zagranicznych transakcji pracując dla klientów prywatnych, firm rodzinnych, spółek wielobranżowych czy funduszy PE/VC. Szymon pracował dla właścicieli EBS sp. z o.o. przy sprzedaży większościowego pakietu udziałów w grupie spółek EBS; b) doradzał Hili Company przy akwizycji polskiej spółki spedycyjnej Allcom sp. z o.o.; c) doradzał Exact Systems S.A. przy nabyciu spółek w Niemczech, Belgii oraz Polsce; d) doradzał KRUK S.A. przy nabyciu PRESCO GROUP. Szymon posiada również doświadczenie w zakresie kompleksowej obsługi biznesu klientów prywatnych, obsługi prawnej w zakresie restrukturyzacji grup spółek czy też świadczenia usług z zakresu prawa konkurencji.

Ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego (studia prawnicze i obrona doktoratu z prawa administracyjnego), Szkołę Główną Handlową (studia doktoranckie z zakresu ekonomii), Centrum Prawa Amerykańskiego oraz studia podyplomowe LL.M. Thesis w Maurer School of Law, Uniwersytet w Indianie (full tuition scholarship). Studiował także i był stypendystą Levin College of Law (Uniwersytet na Florydzie), Maurer School of Law w Bloomington (Uniwersytet w Indianie) oraz w ramach programu Columbia Law School Summer Program w Amsterdamie. Odbył również pobyt badawczy (research scholar) w Collegio Carlo Alberto (Uniwersytet w Turynie) w ramach grantu badawczego.

Szymon od kilku lat wykłada prawo konkurencji i prawo handlowe wraz z prof. A. Mokrysz - Olszyńską na Wyższej Szkole Humanitas w Sosnowcu. Aktualnie pracuje nad rozprawę doktorską z ekonomii dotyczącą podejścia ekonomicznego w ocenie koncentracji niehoryzontalnych (USA oraz UE) w Katedrze Prawa Międzynarodowego i Organizacji Międzynarodowych w Kolegium Gospodarki Światowej Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.

Jest członkiem licznych stowarzyszeń polskich i międzynarodowych: International Bar Association (brał aktywny udział w konferencjach IBA w Wiedniu, Londynie, czy Paryżu), Instytutu Allerhanda, Stowarzyszenia Prawa Konkurencji, Polskiego Stowarzyszenia Ekonomicznej Analizy Prawa, Polskiego Stowarzyszenia Sądownictwa Polubownego, Asian Competition Forum, European Association of Health Law oraz Stałym Współpracownikiem CARS (Wydział Zarządzania UW).

Szymon jest współautorem komentarza do Rozporządzenia MAR,  autorem wielu artykułów naukowych (opublikowanych m.in. w Global Antitrust Review, Monitorze Prawa Bankowego, Przeglądzie Ustawodawstwa Gospodarczego, Państwie i Prawie, internetowym Kwartalniku Antymonopolowym i Regulacyjnym) i prasowych.  Szymon jest współzałożycielem i pomysłodawcą znanych w środowisku blogów prawniczych: Korporacyjnie.pl oraz Antitrust.pl. Prowadzi również autorski blog o transakcjach M&A (www.transakcyjnie.pl).

Szymon wystąpił jako prelegent na przeszło 40 warsztatach, szkoleniach oraz konferencjach naukowych (m.in. prezentował referaty w Toronto czy Hong Kongu).

W 2016 r. został  laureatem V edycji konkursu „Prawnicy – liderzy jutra 2016”, organizowanego przez Dziennik Gazeta Prawna i Wolters Kluwer Polska oraz wyróżniony w kategorii "młodzi obiecujący" przez miesięcznik "Gentleman".

Leave A Reply

Filtr antyspamowy *